මුලින්ම දකිද්දී ඕනෑම කෙනෙක්ට හිතෙන්නේ මේක මොකක් හරි විහිළුවක් කියලා. ඩොක්ටර්ස්ලා තමන්ගේ විවේක වෙලාවට කන්න ගෙනාපු පළතුරක් එක්ක සෙල්ලම් කරනවද කියලා කෙනෙකුට හිතෙන්න පුළුවන්.
හැබැයි ඇත්ත කතාව ඊට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්.
ඇත්තටම සර්ජන් කෙනෙක් වෙන එක ලේසි නෑ කියන එක. අවුරුදු ගණන් පොත් පාඩම් කරන්න ඕන. හැබැයි අතින් කරන වැඩේ? ඒක සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනම කලාවක්. මිනිස් මොළය ආවරණය කරන සියුම් Dura mater පටලය, නැත්නම් මිලිමීටරයකටත් වඩා අඩු රුධිර නාලිකා කියන්නේ කිසිම වැරදීමකට ඉඩක් නැති තැන්.
එතකොට මේ තරම් අතිශය සියුම් සුක්ෂම වැඩක් කෙනෙක් පුරුදු වෙන්න පටන් ගන්නේ කොහොමද?
මෙන්න මෙතැනදී තමයි අර කියපු මිදි ගෙඩිය වෛද්යවරුන්ට උදව්වට එන්නේ. විශේෂයෙන්ම ක්ෂුද්ර ශල්යකර්ම හෙවත් Microsurgery පුහුණු වෙන අයට ලෝකයේ ප්රමුඛ පෙළේ වෛද්ය පීඨවල මුලින්ම අතට දෙන්නේ මේ වගේ පළතුරක්.
හිතලා බලන්නකෝ මිදි ගෙඩියක ස්වභාවය.
එක පැත්තකින් ඒක ඇතුළේ තියෙන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම වතුර පිරුණු, අභ්යන්තර පීඩනය වැඩි බිඳෙනසුලු මාංශයක්. ඒ වටේට තියෙන්නේ පුදුම විදිහේ හීනි, ඇදෙන සුළු, ඒත් එක්කම එක පොඩි වැරදීමකින් ඉරිලා යන මතුපිටක්.
අපේ ඇසේ හෝ මොළයේ තියෙන පටක හසුරුවන්න අවශ්ය සංවේදී බව පුරුදු වෙන්න මිදී ගෙඩියක මතුපිට තරම් සුදුසු තැනක් තවත් නැහැ . මේකට පාවිච්චි කරන්නේ සාමාන්ය නූල් නෙවෙයි. 10-0 නයිලෝන් නූල්. ඒ කියන්නේ මිනිස් කෙස් ගසකින් තුනෙන් එකක තරම් හීනි, මයික්රෝන විස්සක විතර සියුම් නූලක්. මේක කරන්න ඕන අන්වීක්ෂයක් යටින්. ඒ තරම් සියුම් දෙයක් මහන එක වචනයෙන් කියන්න බැරි තරම් අමාරුයි.
ශල්ය ඉඳිකටුවක් කෙළින් ඔබන්න බෑ. ඒක වක්රාකාරයි. ඉඳිකටුවේ හැඩයට මැණික් කටුව නොනමා, කෙළින්ම පහළට තද කළොත් මොකද වෙන්නේ? යුෂ ටික එළියට විසිවෙලා මිදි ලෙල්ල ක්ෂණිකව ඉරිලා යනවා.
අත මිලිමීටරයක් ගැස්සුණොත් ඒ පුහුණුව එතැනින්ම ඉවරයි.
මිනිස් පටකයක් කියන්නෙත් අන්න ඒ වගේ දෙයක්.
ඇත්තටම ගොඩක් අය මේක මුලින්ම දැක්කේ Intuitive Surgical සමාගමේ Da Vinci රොබෝවරයා මිදි ගෙඩියක් මහන වීඩියෝ එකෙන්. හැබැයි මේක ඒ රොබෝවරුන් එන්නත් කලින් ඉඳන්ම ලෝක ප්රකට ක්ෂුද්ර ශල්ය විද්යාගාරවල සීමාවාසික වෛද්යවරුන්ගේ මිනිස් අත් පාලනය පුරුදු කරන්න කරපු සම්ප්රදායික අභ්යාසයක්.
හ ැබැයි මේකේ අනිත් පැත්තකුත් තියෙනවා.
මට මුලින් හිතුණේ මේක නිකම්ම නිකං ඉඳිකටුවෙන් මහන්න පුරුදු වෙන දෙයක් විතරයි කියලා. හැබැයි මම මේ ගැන තව හොයලා බලද්දී තමයි තේරුණේ, මහන එකට අමතරව තවත් ඉතාමත්ම සූක්ෂම අභ්යාසයක් මේ මිදි ගෙඩියෙන් කරනවා.
ඒකට කියන්නේ Peeling the grape නැත්නම් ලෙලි ගැසීමේ අභ්යාසය.
මිදි ගෙඩිය උඩ තියෙන සියුම් ලෙල්ලෙන් මුද්දරයක ප්රමාණයේ කෑල්ලක් ස්කැල්පලයකින් කපලා අයින් කරන්න ඕන. හැබැයි කොන්දේසියක් තියෙනවා. ඒ ලෙල්ලට යටින් තියෙන එකම එක යුෂ බිඳක්වත් එලියට එන්න බැහැ. කෙටියෙන්ම කිව්වොත් කිසිම තෙතමනයක් එළියට එන්න බෑ.
නිකමට හිතන්න, මොළයේ ගැඹුරේ තියෙන නහරයක් අයිනෙන් ගෙඩියක් ඉවත් කරන්න වෙන සර්ජන් කෙනෙක්ගේ අතේ තියෙන්න ඕන සන්සුන්කම සහ නිරවද්යතාවය කොයි වගේද?
අපි හුස්ම ගන්නකොටත් අපේ ඇඟිලි තුඩු නොදැනීම සෙලවෙනවා. හදවත ගැහෙන හැම තත්පරේකම අතේ තියෙන උපකරණය මයික්රෝන ගාණක් එහා මෙහා වෙනවා.
අන්න ඒ ස්වභාවික වෙව්ලීම පාලනය කරගන්න ඉගෙන ගන්නයි මේ පුංචි පළතුර පාවිච්චි කරන්නේ.
මිනිස්සු විදිහට අපි හැමවෙලේම හිතන්නේ අමාරු දේවල් ඉගෙන ගන්න ලොකු වියදම් යන, කෘත්රිම සිලිකන් මොඩල්ම ඕන කියලා. හැබැයි ඩොලර් සිය ගණන් වටිනා ඒ එකකටවත් බැහැ මිදි ගෙඩියක් ඇතුළේ තියෙන ස්වභාවික තරල පීඩනය සහ සජීවී සෛලයක බිඳෙනසුලු බව ඒ විදිහටම ලබාදෙන්න.
රුපියල් කිහිපයකට කඩෙන් ගන්න පුළුවන් පුංචි මිදි ගෙඩියක් ඇතුළේ... ජීවිතයක් බේරගන්න පුළුවන් තරම් ලොකු පුහුණුවක් මේක ඇතුළේ තියෙනවා කිව්වොත් ඔබ පිළිගන්නවද?
ජීවිතයක් බේරගන්න තරම් ඒ අත් ස්ථාවර වෙන්නේ නිකන්ම නෙවෙයි. මිදි ගෙඩියක් ඉස්සරහා දහස් වාරයක් වැරදුණු අත්දැකීම නිසයි.
අපි හැමෝම ලොකු ජයග්රහණ පස්සේ දුවනවා. හැබැයි ඒවට ඕන කරන නොපෙනෙන සරල පදනම හදාගන්න අපි ඇත්තටම මහන්සි වෙනවද?
උපුටා ගැනීමක්..
Comments
Post a Comment