බස් එකේදී ඉතුරු රුපියල ඉල්ලු ආච්චි අම්මා කෙනෙක්ට මිනිසුන්ගේ ඇස් උඩයන්න බස් එකේ හිටපු හමුදා සෙබලා කරපු දේ
- Get link
- X
- Other Apps
අද අපි ඔයාලට කියන්න යන්නේ හරිම සංවේදී කතාවක්. මේ සිදුවීම සිද්ධ වෙන්නේ තංගල්ල, තිකුණාමලය අතර ගමන් කරන බස් රථයක. මේ බස් රථයට අතර මගදී ගොඩ වෙනවා වයසක අත්තම්මා කෙනෙක්.
එයා මේ බස් රථයට ගොඩ වෙන්නේ බොහොම අමාරුවෙන්. මොකද වයස නිසා. බස් එකට ගොඩ වෙන්නත් මේ අත්තම්මට හරි අමාරුයි. ඉක්මන්ට නගිනවා මනුස්සයෝ කියලා කෑ ගහන කොන්දොස්තර මහත්තයාගේ ගෝරනාඩුවත් එක්කම මේ වයසක අත්තම්මා මේ බස් එකට නගිනවා. ඒ අත්තම්මට සීට් එකක් දෙන්නවත් කවුරුත් ඒ වෙලාවේ ඉදිරිපත් වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ඇය හිටගෙනම මේ බස් රථයේ ගමන් කරනවා. ඉතින් මේ විදියට බස් එක ගමන් කරනකොට තමන් ළඟට ආපු කොන්දොස්තර මහත්තයාට ඇය රුපියල් 10ක් දීලා ටිකට් එකක් ඉල්ලනවා.
ඒ සල්ලි ගත්තු කොන්දොස්තර ටිකට් එකත් ඒ අත්තම්මට දෙනවා. ඒ වුනත් ඇය ආයෙත් තමන්ගේ හඬ අවදි කරනවා. පුතේ, මට තව රුපියලක් එන්න තියෙනවා නේද? ඇය එහෙම කිව්වහම එහෙනම් මට රුපියල් 9ක් දෙන්න කියලා කොන්දොස්තර ටිකක් සැරට කියනවා. ඉතින් මේ විදියට කතාව යනකොට මගේ ළඟත් මාරු නැහැ. මට ඉතුරු රුපිල කොහොම හරි ඕනේ කියලා මේ අත්තම්මා ටිකක් තදින් කොන්දොස්තරට කියනවා.
ඉතින් මේ සිදුවීම දිහා බලන් ඉන්න අයට හිතෙන්න නම් වයසක ගෑණු අය ඔහොමයි. පුදුම තණ්හාවක් තියෙන්නේ කියලා. බස් එකේ මේ විදියට දිගින් දිගටම මේ කොන්දොස්තර මහත්තයාගේයි, මේ අත්තම්මගේයි රණ්ඩුව ඇදිලා යනවා. ඇය දිගින් දිගටම තමන්ගේ ඉතුරු රුපියල් ඉල්ලනවා. කොන්දොස්තර මහත්තයත් ඇයට දිගින් දිගටම මාරු සල්ලි නැහැ කියලා බැනවා දෙනවා. මේ අතර මේ බස් රථයේ මේ සිදුවීම දිහා බලාගෙන හිටපු කොණ්ඩේ ටිකක් කෙටි වෙන්නට කපපු තරුණයෙක් මේ අත්තම්මට රුපියලක් දෙනවා.
එතකොටම අර අත්තම්මගේ මූණේ හිනාවක් නැගෙනවා. අර රුපියල දීපු තරුණයා අත්තම්මගෙන් අහනවා. අම්මේ, ඇයි ඔයාට රුපියලක් කියලා. මේ සිදුවීමේ තියෙන සංවේදීම මොහොත උදා වෙන්නේ ඊට පස්සේ. අත්තම්මා ඇහෙන් වැටෙන කඳුළුත් එක්ක තමන්ගේ කතාව මේ තරුණයාට කියනවා. මම මේ යන්නේ මගේ මහත්තයා බලන්න පුතේ. මම දැන් ඉන්නේ මගේ දුව ළඟ.
මගේ මහත්තයාට ඇවිද ගන්නවත් බැහැ. එයා දැන් හොඳටම ඔත්පලයි. අපිට ඉන්නේ එක දුවයි. ඒ වුනත් මගේ මහත්තයා ළඟ ගඳයි. එයා නාන්නේ නැහැ, අපිරිසිදුයි කියලා මගේ දුව මගේ මහත්තයාව ගෙට ගන්නේ නැහැ. අඩුම ගානේ මගේ දුව මගේ මහත්තයාව බලන්න යන්නවත් දෙන්නේ නැහැ. මම කොහොමද මහත්තයෝ මගේ මනුස්සයා අතහැරලා හුස්මක් ගන්නේ. මම අද උදේටත් කෑවේ නැහැ. මට කන්න දුන්න බත් එකත් ඔතාගෙන මම මේ යන්නේ කියල අත්තම්මා කියනවා.
මට කන්න දුන්න බත් එකත් ඔතාගෙන මම යන්නේ මගේ මහත්තයා බලන්න. එයා ඉන්නේ මේ ළඟ ගරා වැටුණු ගෙදරක ඇවිද ගන්නවත් බැරුව. එයාට දැන් හොඳටම අසනීපයි. මේ ගරා වැටුණු ගෙදර එයා තනියම විඳවනවා. දුව එයාට සත පහක්වත් දෙන්නේ නැහැ. අඩුම ගානේ බෙහෙත් කරන්නේවත් නැහැ. දුව මට සල්ලි දෙන්නෙත් නැහැ. මම ඒවා මහත්තයාට දෙයි කියලා බයට. මගේ ළඟ තිබුණේම රුපියල් 18යි මහත්තයෝ.
ඒකත් මම ඉල්ල ගත්තේ මුනුබුරාට වැඳලා වැඳලා. ඉතින් මේ ඉතුරු රුපියල් මට හම්බුනේ නැත්නම් මට මහත්තයා බලලා ආපහු එන්න සල්ලි මදි වෙනවා. එහෙම වුනොත් මගේ අසරණ මනුස්සයා බලන්න මට ආයෙ පහු යන්න බැරි වෙනවා. මගේ දුක් විඳින මනුස්සයාට මේ වගේවත් කෑම වේලක් දෙන්න මට බැරි වෙනවා. ඇත්තටම මේ අත් අම්මා කොන්දොස්තර මහත්තයාත් එක්ක මේ ඉතුරු රුපියල් රණ්ඩු වෙලා තියෙන්නේ ලෝභකමකට නෙවෙයි. ඇගේ තියෙන අසරණකමට. ඇය බොහොම වේදනාවෙන් මේ කතාව කියනකොට ඒ කතාව අහගෙන හිටපු ඇයට අර රුපියලක් දුන්න ඒ තරුණයා ඒ වෙලාවෙම තමන්ගේ පර්ස් එක ඇරලා ඒ තුළින් ගණන් කරලා රුපියල් 5000 නෝට්ටු නමයක් අර අත්තම්මාගේ අතේ තියෙනවා.
අම්මේ මේක තියාගන්න. තාත්තාව සනීප කරගන්න මේ සල්ලි වලින්. ඒ තරුණයා සල්ලි දීලා එහෙම කිව්වා නම් අනේ ගොඩක් පින් මහත්තයෝ කියලා අත් දෙක එකතු කරලා ඒ තරුණයාට වැඳලා ඒ සල්ලි ගත්ත අම්මා දන්නෙවත් නැතුව ඇති ඒ දුන්නේ 5000 කොළ කියලා. ඉතින් මේ විදිහට එක්වරම මේ සල්ලි ගොඩක් ඇදලා අරගෙන මේ අත්තම්මට දුන්නු තරුණයා ගැන වටේ පිටේ හිටපු අය පොඩ්ඩක් හොයලා බැලුවා. කෙනෙක් එයාගෙන් ඇහුවා. ඔක්කොමලා හිතුවේ එයා ලොකු සල්ලිකාරයෙක් කියලා.
ළඟ හිටපු තව කෙනෙක් මේ තරුණයාගෙන් මෙහෙම ඇහුවා. පව් නේද අයියේ ඒ අම්මා. අයියේ කොහෙද වැඩ කරන්නේ? එතකොට හැමෝම සල්ලිකාරයෙක් කියලා හිතපු ඒ තරුණයා මේ විදිහට උත්තර දුන්නා. මම වැඩ කරන්නේ ශ්රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ මල්ලි. මගෙත් අම්මා නැහැ. මට මේ රස්සාව හම්බුනේ මගේ අම්මා නැති වුනාට පස්සේ. මට මගේ අම්මට හරියට සලක ගන්නවත් බැරුව ගියා. ඒ වුනාට මේ අද මම දුන්නේ මගේ මාසේ පඩිය. මට අද හරිම සතුටුයි මල්ලි කියලා. මේ කතාව අහපු ඒ වටේ හිටපු හැමෝගෙම ඇස් වලට කඳුළු පිරුණා. ඇත්තටම ඒක සංවේදී කතාවක්.
ඉතින් මේ වගේ මහා පුණ්ය කර්මයක් කරපු මේ තරුණයා කිව්වත් මම වැඩ කරන්නේ ශ්රී ලංකා යුද්ධ හමුදාවේ කියලා. ඉතින් මේ වීර තරුණයාගේ ඒ උත්තර ඇතුලෙන්ම තිබුණා පෞරුෂය, තේජාන්විත බව, ගෞරවය සහ විනය. ඇත්තටම අපේ රණවිරුවන් යුධ පිටියේදී පමණක් නොවෙයි සමාජය තුළත් හරිම මානුෂීයයි. ඇත්තටම මේ සත් ක්රියාව කරපු මේ තරුණයාට අපේ උත්තමාචාරය පුද කර සිටිනවා.
මීට වසර කිහිපයකට පෙර සිදුවු මෙම සිදුවීම උපුටාගැනීම යූ ටියුබ් නාලිකාවකින් සිදු කරනු ලැබීය
- Get link
- X
- Other Apps

Comments
Post a Comment